Artyści 2014

Powrót

„Magda Drobczyk wyczuwa puls miasta. Wsłuchuje się w rozmowy przechodniów. Bacznie obserwuje zmiany zachodzące na ulicach. Wnikliwie analizuje elementy przestrzeni publicznej. Ma swoje zdanie na temat polskiej rzeczywistości. Wszystkie te obserwacje i spostrzeżenia przekłada na szkice, rysunki i obrazy. Scenki rodzajowe. Ironicznie-absurdalne dialogi, w których odbija się prawda naszych czasów. Portrety ludzi ociosanych grubą kreską, tak jakby przytłoczyła ich rzeczywistość. Ale jest 
w tym wszystkim ciepłe spojrzenie na tych bezimiennych bohaterów codzienności. Drobczyk fascynuje się brzydotą niczym nowym pięknem. Hiperrealizm przechodzi 
w swoisty surrealistyczny patchwork. Kreska Drobczyk plasuje się pomiędzy tym co robi Janek Koza, a Maciej Sieńczyk. Komiksowa lekka ręka do błyskotliwych puent wraz z bogatą wyobraźnią autorki powoduje, że mamy do czynienia ze stylem osobnym. Projektowe myślenie trzyma w ryzach eksperymenty z formą. Minimalizm formy niesie ze sobą wiele znaczeń. Ludzie są dziwni. Drobczyk udowadnia swoimi pracami, że zwyczajność można pokazać jako fascynujący ewenement. Katalog przypadków szczególnych ludzkich indywiduów to nie tylko behawioralny opis, ale ukradkowe spojrzenie w stany świadomości bezimiennych bohaterów, którzy ożywają pod ręką Drobczyk. Artystka posiada bowiem niezwykły dar opowiadania historii 
o życiu innych ludzi za pomocą portretu i krótkich opowiastek. Prace Magdy to zwierciadło, w którym odbijają się nasze wady, śmiesznostki, ale też pokazują emocje schowane za twarzami, gestami i słowami. Drobczyk skupia swoją uwagę na drugim człowieku. Stara się go wnikliwie obserwować. Obserwacje są jej inspiracją i pasją. Może dlatego, że w drugim człowieku widzi siebie? Tym samym może poznawać, rozwijać się, analizować tą osobę, którą jest, Drobczyk zajmuje się: obserwowaniem ludzi, uważnym patrzeniem w głąb człowieka, analizą.”

Adrian Chorębała

deploy